Posted in Uncategorized

Շիշն ու Ջուրը

Լինում է չի լինում մի Շիշ ու ջուր է լինում։

Մի օր այդ շիշնու ջուրը երբ ման էին

Գալիս նրանք մտան խանութ գնումների։

Նրանք զբոսնեցին նաև գնացին սրճարան միքիչ թեյ խմելու և հացուտելու ։

Նրանք իրար հետ շատ լավ ժամանակ անցկացրեցին։

Նրանք երբ գնում էին տուն վերցրեց

Շշին ու ջրին  և ջրին խմեց իսկ

Շիշը ասաց այ դու անդաստիրակ

Չեիր տեսնում ման էինք գալիս

Ինչո′ւ մեզ բաժանեցիր։

Իսկ տղան նույնիսկ չլսեց շշին

և շիշը շատ հուսահատվաց

գնացղբյուրի մոտ որպեսի  ջուր խմի

և այդ պահին աղբույրն շշին հարցրեց։

Շիշ ինչո′ւ էս տխուր որով հետև

Մի տղա ինձ և իմ ընկերոջը ջրին խմեց ինչո′ւ դու ինձ դրա մասին շուտ չասացիր դու չգիտեիր

Որ մի մարդ եթ է շշից ջուր է

Խմում այդ բոլոր ջրերը հավաքվում էն ինձ մոտ  ահա և քո ընկերը

Շնորակալություն աղբյուր պատասխանեց շիշը։

Իսկ հիմա նկարագրիր հերոսներին

Աղբյուրին ջրին և իհարկ է շշին։

Այսքանը կհանդիպ էնք

Շուով ստեսություն։

ՎԴՐՋ

 

 

 

Posted in Uncategorized

images (2)Աշունը կարծես տատիկ լինի,նա իր տերևներին,այսինքն թորնիկնեին, լիքը

Գունզգույն շորեր է  կարում։  և նրանց քնացնելուց քամով օրօրում ։  իսկ  եթե

Լվացք է անում  կամ լացում է  մարդիկ վերցնում

Են, անձրևանոցները իսկ  երեխաները

Գնում են տուն կամ մտնում են անձրևանոցների

Տակ։ Աշնանը ես շատ եմ սիրում  և բոլոր մարդիկ և

Երեխաները նույնպ ես  շատ են  սիրու աշուն

Տատիկին այսքանը։

                                         Վերջ

 

 

 

Posted in Uncategorized

Աշուն

images (6)Դեղնած դաշտերին

Իջել է աշուն,

Անտառը կրկին

Ներկել է նախշուն։

Պաղ-պաղ մեգի հետ

Փչում է քամին,

Քշում է տանում

Տերևը դեղին։

Տըխուր հանդերից

Մարդ ու անասուն

Քաշվում են կամաց

Իրենց տունն ու բուն։

 

 

1908

Posted in Uncategorized

Աշուն

images (1)աշնան մշուշ, աշուն, բարդիներ, Ոսկի հեքիաթ

Աշնան մշուշում շշուկ ու շրշյուն,

— Բարդիներն են բաց պատուհանիս տակ,—

Դու ես, որ դարձյալ թախիծով հիշում,

Կանչում ես նորից կարոտով հստակ։

Անտես ու հուշիկ իմ շուրջը շրջում,

Եվ շշնջում ես, և անուշ շրշում,

Պայծառ տրտմությամբ ինձ ես անրջում

Ու գաղտնի սիրով սիրում ու հիշում։

Ամպերը ճերմակ երամով անցան

Թռչունների պես,— լուսեղե՜ն երազ,—

Դո՛ւ ես, որ դարձյալ ժպտացիր անձայն

Քո հեռու հեռվից, անհայտ ու անհաս։

Ջրերն են անվերջ միգում հեկեկում,

— Իմ սիրտն է լալիս կարոտով անհուն,—

Թվում է, որ դու տխրությամբ անքուն

Ինձ ես որոնում աղոտ աշխարհում։

Եվ ժպտում ես ինձ, ակնարկում քնքուշ

Ու գաղտնի սիրով սիրում ու հիշում,

Եվ շշնջում ես, և շրշում անուշ,

Անտես ու հուշիկ իմ շուրջը շրջում։