Մայրենի, Կոմիտասյան օրեր

Կոմիտաս

Սողոմոն Սողոմոնյանը ծնվել է 1869թ․, Քյոթահիա քաղաքում։ Նար հոր անունը՝ Գևորգ էր, իսկ մոր անունը՝ Թագուհի։ Սողոմոնի անուրախ մանկություն էր սպասվում։ Դեռ մեկ տարեկան չդառած մահանում է իր մայրը՝ Թագուհին, և խնամքը տրվում է իր հորական տատիկի վրա՝ Մայրամին։ Տասնմեկ տարեկանում նա կորցնում է  հորը։ 1881թ․ Գևորգ Վարդապետը պետք էր իր հետ Էջմիածին տանի մեկ որբացած և երգիչ երեխայի։ 20 երեխաներից վիճակը հասնում է Կոմիտասին։ Նրան տանում են սովորելու Էջմիածնի ճեմարաններից մեկում։ Այնտեղ Հայերեն խոսելնն արգելվում էր, տղան խոսում էր Թուրքերեն։ Մի քանի տարի հետո ավարտում է ճեմարանը և կրում է Կոմիտաս անունը։ Նա երգի ուսուցիչ էր աշխատում ճեմարանում։ Այնու հետև մեկնելով տարբեր երկրներ հավաքում է երգչախմբեր և համրգներ տալիս տաարբեր երկրներում։ Հետո կարոտելով իր Հայրենիքը վերադառնում է ետ։ Այնուհետև վերադառնալով Պոլիշ, Վարդապետին տեղափոխում են հիվանդանոց, որից հետո նա տեղափոխվում է Փարիզի հոգեբուժարան, որտեղից այլևս դուրս չէր գալու։ 20 տարվա տառապանքներից հետո 1935թ Վարդապետը հիվանդասենյակի մռայլ պատերի մեջ մահանում է։ 1936թ Կոմիտասի մարմինը տեղափոխում են Երևան և հողին հանձնվում այն այգուն, որն ուշ դառնալու էր Երևանի մշակույթի գործիչների պանթեոնը։

Կոմիտասի մասին պատմող նյութի հղումը