Մայրենի, Գործնական քերականություն, Գրականություն, Դասարանական աշխատանք, Uncategorized

Մայրենի. Ինքնուրույն աշխատանք

  1. Լրացրո՛ւ բաց թողնված հատվածները.

Գոյական անվան խոսքիմաստային կարգի մեջ մտնող բառերը ցույց են տալիս …………… հասկացողություն։ Գոյական եզրույթը …………………..արմատից է, որը նշանակում է …………………………………….։ Եվ նախապես գոյական են ճանաչվել տեսանելի, շոշափելի առարկաները, այսինքն՝ առարկա ցույց տվող բառերը։ Այնուհետև ընդհանրական դառնալով՝ գոյական են դիտվել ոչ միայն մարդու կողմից ընկալվող, տեսանելի, շոշափելի առարկաները, այլև մեր գիտակցությամբ առարկայացված հասկացությունները, օրինակ՝  բուժում, սեր, հաղթանակ։ Այսպիսով՝ գոյական են համարվում ………………………………………………………………………։ Գոյականի խոսքիմասային կարևոր առանձնահատկությունը …………………………………………………….. է։
Շարունակել կարդալ “Մայրենի. Ինքնուրույն աշխատանք”

Ձմեռ, Մայրենի, Տնային աշխատանք, Գրականություն, Uncategorized

Մայրենի. Գրականություն. Տնային աշխատանք. 09.12.2019թ

III

Ցուցանակը, որի մոտ կանգնեց, ավետում էր.»Մադամ Սոֆրոնի, մազերից պատրաստված ամեն տեսակի արտադրանք՚: Դելան վազելով բարձրացավ երկրորդ հարկ և, դժվարությամբ շունչ առնելով, կանգնեց:

— Մազերս չե՞ք գնի,- հարցրեց մադամին:

— Մազեր գնում եմ,- պատասխանեց մադամը:- Հանեք ձեր գլխարկը, ապրանքը պետք է տեսնեմ:

Կրկին կոհակեց շագանակագույն ջրվեժը:

— Քսան դոլար,- ասաց մադամը` հմտորեն ձեռքում ծանր ու թեթև անելով թանձր մասսան:

— Շտապ տվեք,- ասաց Դելան:
Շարունակել կարդալ “Մայրենի. Գրականություն. Տնային աշխատանք. 09.12.2019թ”

Ձմեռ, Մայրենի, Տնային աշխատանք, Օրվա աշխատանք, Գրականություն, Դասարանական աշխատանք, Uncategorized

Մայրենի. Գրականություն. Օրվա աշխատանք. 05.12.2019թ

II

Դելան դադարեց արտասվելուց և խավափնջիկով թեթևակիորեն դիմափոշի քսեց այտերին: Այժմ նա կանգնել էր պատուհանի մոտ և թախիծով նայում էր գորշ բակի երկայնքով ձգվող գորշ ցանկապատի վրա ճեմող գորշ կատվին:

Վաղը Ծննդյան տոներն են, իսկ ինքը միայն մեկ դոլար ութսունյոթ ցենտ ունի Ջիմին նվեր գնելու համար: Ամիսներ շարունակ բառացիորեն տնտեսել էր յուրաքանչյուր ցենտը, իսկ եղածն ընդամենը այդքան էր: Շաբաթը քսան դոլարով հեռու չես գնա: Ծախսերն ավելի շատ դուրս եկան, քան նախատեսել էր: Միշտ էլ այդպես է լինում: Ջիմին նվեր գնելու համար ընդամենը մի դոլար ութսունյոթ ցենտ: Իր Ջիմի համար: Քանի-քանի բերկրալի ժամեր էր անցկացրել, մտածելով` ինչ գեղեցիկ բան նվիրի նրան Ծննդյան տոներին: Ինչ-որ առանձնահատուկ, հազվագյուտ, թանկարժեք մի բան, որը գեթ փոքր-ինչ արժանի լինի Ջիմին պատկանելու մեծ պատվին:
Շարունակել կարդալ “Մայրենի. Գրականություն. Օրվա աշխատանք. 05.12.2019թ”

Ձմեռ, Մայրենի, Տնային աշխատանք, Գրականություն, Uncategorized

Մայրենի. Տնային աշխատանք. 03.12.2019թ

Դեկտեմբերի 3

Օ’ Հենրի

Մոգերի ընծաները

I

Դրանցից յուրաքանչյուրի համար հարկ էր եղել սակարկել նպարավաճառի, բանջարավաճառի, մսագործի հետ այնպես, որ մինչև ականջները կարմրել էր այն համր դժգոհությունից, որ առաջացրել էր նման խնայողությունը: Դելան երեք անգամ նորից հաշվեց: Մի դոլար, ութսունյոթ սենթ: Իսկ վաղը Ծննդյան տոներն են:

Միակ բանը, որ մնում էր անել, փռվելն էր հնամաշ օթոցին ու արտասվելը: Դելան հենց այդպես էլ վարվեց: Այստեղից էլ առաջ է գալիս փիլիսոփայական եզրահանգում, որ կյանքը բաղկացած է արցունքներից, հառաչներից ու ժպիտներից, ընդ որում` հառաչները գերակշռում են: Շարունակել կարդալ “Մայրենի. Տնային աշխատանք. 03.12.2019թ”

Մայրենի, Ազատ թեմաներ, Գրականություն, Դասարանական աշխատանք, Uncategorized

Ներման աղոթքը

Երբ դեռ մանուկ էի՝ շատ եկեղեցասեր ու ջերմեռանդ էի։ Իմ քրիստոնյա և աստվածավախ մայրս այնպես դաստիարակած էր։

Գիշեր ու ցորեկ զրուցած էր ինձ՝ կապույտը ցուցնելով։

— Վերը, ամպերու ետին, ճիշտ աստղերուն քովիկը, Աստված կա, որ մեզ կը դիտե, ինչ որ ընենք և զրուցենք՝ կը տեսնե և կը լսե. ա՜յ, վերն է, վերը… Ղուրպան ըլլիմ զորությանը,— և կը խաչակնքեր, որուն կը հետևեի։

Կազդեին ինձ մորս ըսածները, որովհետև անկեղծ մայրիկ էր։ Թեև չէի տեսներ այդ Աստվածը, բայց չէի ալ հարցներ. «Ապա ո՞ւր է, մայրի՛կ, չեմ տեսներ», որովհետև կապույտին մեջ վեհություն մը կար, աստղերը այնպիսի հանդիսավորություն մ՚ունեին, որ կը զգայի թե բան մը կար, քաղցր սարսուռ մը կը բռներ կը կենար, հոգիս կը թռչեր, կը թռչեր…

Ձմեռ, Մայրենի, Գրականություն, Դասարանական աշխատանք, Uncategorized

Արդյոք ես նման եմ նապաստակին

Նապաստակը երազկոտ, ինքահավան, եսասեր, փնթփնթան էր, ինչու ոչ՝ նաև բամբասկոտ: Հը՞մմմ, արդյոք նապաստակը նման է ինձ: Երազկոտ, այո, նման է: Ես շատ երազկոտ եմ, բայց նաև շատ պահանջատեր իմ երազանքների  հանդեպ: Ես երազելով հայտնաբերում եմ ինձ համար նոր և նոր նպատակներ, որոնք ցանկանում եմ իրագործել հնարավորին շուտ: Ինքնահավա՞ն և եսասե՞ր, դժվար, բնավորության այդ գծերն ինձ համար անտանելի բաներ են, որոնք ուղղակի չեմ կարող հանդուրժել: Ես չեմ սիրում, երբ դիմացինս ինքնահավան է, դա շատ տգեղ և անտանելի զգացողություն է: Փնթփնթա՞ն, գուցե, գիտեք: Չեմ կարող ասել, որ ամբողոջությամբ, բայց որոշ չափով ունեմ բնավորության այդ գծից: Ինձ համար շատ կարևոր է, որ ամեն ինչ լինի իմ ուզածով: Եվ բամբասկո՞տ, գիտե՞ք ես մինչև հիմա չհասկացա այդ բառի իմաստը և կարծում եմ, որ բնավորության այդ գիծը ես չունեմ: Ես ու նապաստակը նման ենք կիսով չափ:

Մայրենի, Տնային աշխատանք, Աշուն, Գրականություն, Uncategorized

Մայրենի. Գրականություն. Տնային աշխատանք. 01.12.2019թ

Նոյեմբերի 27

Դասարանում

Կարդալ պատմվածքը մինչև վերջ:

  • Համառոտ փոխադրել արևելահայերեն:
  • Պատմվածքից դուրս բերել այն իրերն ու երևույթները, որոնք նապաստակը տեսնում էր կաղամբի տեսքով. դրանից ելնելով՝ կարո՞ղ ես նրա «կաղամբային»  աշխարհայացքը ներկայացնել:
    Կաղամբի տեսքով էր տեսնում
  • Կյանքի թելը կտրվեց. հետադարձ հայացք գցելով՝ գնահատական տանք ապրած կյանքին՝ իր համար, շրջապատի համար:

Շարունակել կարդալ “Մայրենի. Գրականություն. Տնային աշխատանք. 01.12.2019թ”

Մայրենի, Տնային աշխատանք, Աշուն, Գրականություն, Uncategorized

Մայրենի. Տնային աշխատանք. 26.11.2019թ

Նոյեմբերի 26

Կարդա՛լ  ,,Նապաստակի մը օրագիրը,, (էջ 66-67) և կատարե՛լ առաջադրանքները:

Կարդալ երկրորդ, երրորդ, չորրորդ և հինգերորդ գլուխները:

  • հատվածները փոխադրել արևելահայերեն
  • նկարագրիր նապաստակի առօրյան, զբաղմունքը, բնավորության ո՞ր գիծն է դառնում ավելի ցայտուն (պատասխանել օրինակներով)
    Նապաստակի առօրյան անցնում էր երազելով, փնթփնթալով և ուտելով: Նա շատ էր սիրում երևակայել և նա արդեն նրա ամենասիրելի զբաղմունքն էր դարձել: Երևեկայաում էր, երևակայում էր ամեն օր, բայց երևակայում էր ինքնագնահատվելով, ինքնահաստատվելով և ընդհանրապես նա շատ ինքնահավան էր: Նրա բնավորության ամենացույտն գիծը դա ինքնահավնություներ:
  • նապաստակի մտքերն ու ապրած կյանքը ներդաշնա՞կ են, թե՞ հակասում են իրար. ինչու՞ — հիմնավորիր:
    Ըստ իս նրանք հակասուն են: Չէ, որ նա ցանկանում էր թևեր ունենար, բայց նաև չկորցնել իր “Հիասքանչ” փոչը, ցանկանում էր սնվել, առանց որոնելու սնունդ, ցանկանում էր փնթփնթալ, առանց իր մասին խոսելու:
Տնային աշխատանք, Օրվա աշխատանք, Գործնական քերականություն, Գրականություն, Դասարանական աշխատանք, Uncategorized

Գործնական քերականություն. Գրականություն. Օրվա աշխատանք

 

  1. Ուշադրությո´ւն դարձրու ընդգծված գոյականների ձևերին և իմաստներին, գտի´ր տարբերությունները:

Ա. Դերձակը հագուստ էր կարում: Բ. Դերձակը հագուստն էր կարում:
Ա-անորոշ, Բ-որոշյալ

Ա. Փողոցում գիրք  էր վաճառվում: Բ.  Փողոցում գիրքը  վաճառվում էր:
Ա-անորոշ, Բ-որոշյալ

Ա.Ծովային մի թռչուն երկար ժամանակ լողում ու սուզվում էր: Բ.  Ծովային  թռչունը երկար ժամանակ լողում ու սուզվում էր:
Ա-անորոշ, Բ-որոշյալ
Շարունակել կարդալ “Գործնական քերականություն. Գրականություն. Օրվա աշխատանք”

Մայրենի, Աշուն, Գրականություն, Uncategorized

Հ. Մուրակամի «Լռություն». Վերլուծություն

Պատմվածքի սկիզբն այդքան ել հետաքրքիր չէր, քանի որ Օձավան պատմում էր իր կյանքի մասին, որ ունի իրենից մեծ ընկերներ և այլ անհետաքրքիր բաներ: Ավարտը ավելի հետաքրիր էր և հուզիչ, միևնույն ժամանակ նաև լավը: Տղան վերջում մնաց միայնակ և ավելի հուզիչ էր: Օձավանի կերպարը ինձ դուր եկավ, նա շատ հանգիստ և խելացի էր, սիրում էր լռել և ըստ ինձ այդ իսկ պատճառով պատմությունը կոչվում է՝ «Լռություն»: Աոկիին շատ խելացի էր, բայց միևնույն ժամանակ նաև ինքնահավան, որը ինձ այդքան էլ դուր չեկավ: Ինձ դուր եկավ Օձավայի կերպարը, քանի որ նա սպորտով էր զբաղվում և շատ հանգիստ էր ամեն հարցում և հնարամիտ: Աոկին մեղավոր էր, որ նա միշտ կռվվում էր Օձավայի հետ և ամեն բան անում էր, որ բոլորի համար Օձավան վատ, անտանելի լինի: Նա ոչ մի տեղ արդար չէր: Օձավան մեղավոր էր, որ խփեց Աոկիին, նա կարող էր ուղղակի հանգիստ խոսել, որպեսզի ոչ մի կռիվ չլիներ, բայց չեմ կարող ասել՝ արդար չէր, Աոկիի այդքան վատ արարքներից հետո նա իրավունք ուներ խփելու, սակայն կարող էր հանգիստ խոսել` առանց խփելու: