Posted in Uncategorized

Տանգոն առաջին անգամ ներկայացվել է 1897թ.-ի սեմտեմբերի 30-ին` Բուենոս-Այրեսի «Օլիմպո» թատրոնում:

Անկախ տանգոյի ոճից` այն իր մեջ միշտ հակամարտություն և խաղ ունի: Տղամարդը տանում է, իսկ կինը` հետևում:
Կյանքը տանգոյի մեջ շատ բուռն է, իսկ պարի կենտրոնում՝ հարաբերություններ, կրքեր, կոնֆլիկտներ, հաշտեցումներ, խանդ, ատելություն՝ մարդկային կյանքը կազմող բոլոր զգացմունքները:

Տանգոն ամենակրքոտ պարն է: Այս պարում ընդունված չէ խոսել, ժպտալ, նույնիսկ ընդունված չէ իրար աչքերի մեջ նայել: Բարձրաձայն ասված նախադասությունը կարող է դիտվել որպես վիրավորանք: Թուլատրելի են միայն հայացքներ, շուրթերի թեթևակի շարժումներ:

«Տանգոմանիան», որը դուրս էր եկել Արգենտինայի սահմաններից և տարածվել էր Փարիզում, 1907թ.-ին հասավ նաև Լոնդոն, Նյու-Յորք:

Ներկայումս տանգոյի մի քանի տեսակ կա`   «միլանգերո», «սալանո», «լիսո», «ֆանտազիա» և այլն: Տանգոյի այս բոլոր տեսակներն ունեն մեկ ընդհանրություն`   դրանք բոլորն էլ լի են զգացմունքայնությամբ և հուզականությամբ:

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s