Posted in Մայրենի, Նախագիծ, Շարադրություն, Պատմվածք, Uncategorized

Կոլաժ

Մեկ  խորը   անտառում  խաղում  էին  էին  Լուլուն  և   Բուբուն:   Նրանք  շատ   էին  սիրում   երգել:   Եվ   մի  օր,  երբ  նրանք   զբոսնում  էին,  տեսան   մեկ   ոզնի:   Այդ   ոզնին   մեկ   ծաղիկով   էր  հիանում  և   ասում.
— Ի~նչ  գեղեցիկ  ես:
Եվ  նրանք  շարունակեցին  զբոսնել   և  տեսան,  որ  հեռվում  մեկ  շոկոլադ  է   ծառ   երկնքին  է  նայում  ու  ժպտում, իսկ  իր  կողքն  էլ`  մեկ  գդալ:   Նրանք    մոտեցան  ծառին  ու   կերան  ամբողջ  ծառը:
Հետո   կամաց — կամաց   մթնեց,   և   Լուլուն  ու  Բուբուն  քնելու  տեղ  չունեին,  բայց  նրանք  տեսան,  թե   ինչպես   է   արևը   քնած,   լուսինը   թերթ  կարդում,  ծառը  նայում   է   աստղերին   և  հյուր  կանչում:   Հետո   նրանք   տեսան  մեկ   նապաստակ   և  ասացին.
— Կներեք,  կարող  ենք  մենք   այս   ծառի  տակ   քնել:
Նապաստակն  ասաց.
— Այո,   իհարկե:
Առավոտյան,   երբ  Լուլու   ու  Բուբուն   արթնացան , տեսան,   որ   մեկ   թռչուն   նույնպես   արթնացավ,  հորանջեց,   ու   մուկն  ու   թիթեռը  հիացած   նայեցին  իրեն:     Հետո   նրանք   շարունակեցին    քայլել  և  տեսան  մեկ   աղվեսի,  որն   հիացած  նայում  էր  արևին,  և  նրանք  շարունակեցին   քայլել   ու  տեսան  մեկ   փերիի  և  մոտեցան   ու  ասացին.
— Սիրելի  փերի,  դու  կարող  ես  մեզ  օգնել   գտնենք  մեր  տունը:
Փերին  ասաց.
— Այնտեղ   տափարակետում  մեկ   տնակ   կա,  հնարավոր  է,   որ   ձերն  է:   
Լուլուն  և  Բուբուն  արագ  վազեցին  փերիի  ցույց   տված  տեղը`   կարծելով,  որ  դա   իրենց  տունն  է,   բայց   նրանք,   երբ  հասան   այդտեղ,  տեսան,   որ  դա  շրջած  մեկ   բնակարան  է,   և   նրանք հետաքրքրությունից  մտան  այդ   բնակարանը. տեսան,  որ  այստեղ  ամեն ինչ  գլխի   վայր  է   շուռ  տված:   Հետո   նրանք   նաև   տեսան  մեկ   հայելի,   որը    խոսում  էր     ու   հայելին   ասաց.
— Ես   կախարդական   հայելի  եմ,   ես   ձեզ  կարող   եմ   տանել   կախարդական  աշխարհ  և  Լուլուն  ու  Բուբուն  մտան  հայելու  մեջ   ու     հայտնվեցին  մեկ    հիասքանչելի     աշխարհում:   Այնտեղ   նրանք   տեսան  աղջկա   և   ասացին.
— Կներեք,  դու   գիտես,   թե   որտեղ  է  գտնվում  Օաո  երկիրը:
Աղջիկն  ասաց.
— Այն  պապիկին  հարցրեք,   միգուցե  նա  գիտի:
Լուլուն  և  Բուբուն  գնացին  պապիկի  մոտ,  հարցրեցին  պապիկին,   թե   որտեղ  է   գտնվում  Օաո  երկիրը  և  պապիկն   ասաց.
— Ես  ձեզ   կտանեմ  ձեր    ուզած   տեղը,   բայց   նախ  համեցեք   իմ  տուն,  մի քիչ  հանգստացեք:
Երբ  Լուլուն  ու  Բուբուն  հանգստացան  պապիկն  ասաց.
— Կերեք այս   կանաչ   խաղողից  և   դուք   կհայտնվեք   Օաո   քաղաքում:
Նրանք  կերան  խաղողից   և  հայտնվեցին  Օաո   քաղաքում:    Այնտեղ  ծիածանը   և  թռչունները  իրենց   էին   սպասում   և,   երբ   եկան   Լուլուն   ու  Բուբուն,   բոլորը  ապրեցին  առաջվա  կյանքով: