Մայրենի

Ձախորդ փաանոսի հեքիաթը կացինի անունից

պանօս.pngԼիում է, չի լինում, մի շա՜տ անհաջողակ մարդ է լինում։

Նա ինչ գործ բռնում է, չի ստացվում։ Էդ խեղճ մարդը

ունենում է միայն երկու լուծ եզ, մի սայլ, և ինձ` այսինքն կացնիս։ Մի օր էս տերս` Փանոսը, որոշում է ինձ վերցնի, գնա անտառ` ցախ կոտրելու։ Էս Փանոսը ցախ կտրելուց առաջ մտածում է, թե՝ ոնց ավելի արագ գցի սայլակի մեջ։ Որոշում է եզներով սայլը բերի մի մե՜ծ ծառի տակ կանգնեցնի, ինձանով խփի, որ ընկնի ուղիղ սայլի մեջ։ Ախր, էս Փանոսը ինձ բռնելու ձևն էլ չգիտի, ոչ էլ գիտի, թե ինձ որ կողմով են խփում ծառին։

Ու տալիս է ինձ էս ծառից էն ծառը։ Եվ վերջում ծառը ընկնում է սայլի և եզների վրա։ Սայլը ջարդվում է, եզներն էլ սատկում են։

Հետո, անտառից տուն գնալուց, Փանոսը մի լիճ տեսավ, մեջը վայրի բադեր էին լողում, ու որոշեց ինձ գցի բադերի վրա, որ մի բադ սպանի, գոնե մի բադ տանի տա կնգան։ Էն էլ ոչ մի բադ չսպանվեց, ես էլ ջրի մեջ խորտակվեցի։ Ինձ էլ կորցրեց, Փանոսը մտավ ջուրը, որ ինձ հանի, էն էլ չգտավ։ Արդեն գիշեր էր։ Լճի մոտով անցնում էր մի գյուղացի, տեսավ Փանոսի շորերը, հավաքեց տարավ տվեց կնգանը ու ասաց, որ Փանոսը խեղդվել է։ Փանոսն էլ իմացավ, որ իրեն էլ սպասող չկա, վերցրեց գլուխն ու կորեց ։

ՎԵՐՋ

Advertisements

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s